dynia radości

Na dworze od paru dni chłodno, nieprzyjemnie. Zimą pachnie. Trzeba się więc jakoś przed tym zimnem ratować. 

Dziś lekarstwem okazały się wspomnienia...

...smak świeżych ogórków z naszego ogródka, ogromne ilości soczystych pomidorów, najpyszniejsze na świecie  młode ziarenka bobu, słodkie truskawki, aromatyczny koper, puszysta natka pietruszki, winogrona purpurowe

i najpiękniejszy kwiatowy zakątek - dzieło mojej Mamy. Dalie, ostróżki, nemezje tworzące widok niczym z bajki, zachwycające, zapierające dech w piersiach, wielobarwne, z zielenią zbratane...

Ehh cudownie było powspominać. Jednak mojemu mężowi powrót do chwil letnich nie wystarczył. 

Po południu lato przyniósł nam do domu.

W soczysozielonej, ogromnej torbie, niczym atleta przytargał z naszej działki piękną, czternastokilogramową, okazałą...D Y N I Ę.

Zdjęć kilka zrobiliśmy, żeby uczcić nasz działkowy, dyniowy okaz i kolory lata na fotografii zatrzymać, by wracać do nich w dni ponure.

Oprócz zdjęć zrobiłam jeszcze jedną rzecz. Przejrzałam strony internetowe z przepisami i już nie mogę się doczekać, kiedy z dyni kulinarne cuda wyczaruję.

Czyż to nie brzmi wspaniale...kwadraty dyniowe z białą czekoladą i orzechami, zupa krem z pieczonej dyni
z gruszką, sernikobrownie dyniowe... 

Już czuję zapachy otulające mój dom i rozkosz kubeczków smakowych, radość duszy...

PS: Więcej zdjęć znajdziecie na moim drugim blogu http://nataszonek.blogspot.com/